Złoto próby 333 (8 karatów) — cena za gram dziś

333 części złota na 1000 — niemal dokładnie jedna trzecia, co odpowiada 8 karatom. Obok 33,3% złota zwykły stop zawiera około 57% miedzi, 5% srebra i nieco poniżej 5% cynku.

To najniższa próba tradycyjnie handlowana w Niemczech jako złoto. Odcień jest blady i bogaty w miedź, blask płytszy niż przy wyższych próbach. Długotrwały kontakt ze skórą może powodować matowienie.

333 to w dużej mierze czysto niemiecka droga. DIN EN ISO 8654 jej nie wymienia, a większość innych krajów europejskich ustala wyższe minimum dla biżuterii złotej. Zabierz przedmioty próby 333 za granicę z nadzieją na sprzedaż, a regularnie spotkasz się z całkowitym niezrozumieniem.

Przy twardości około 175 HV to najtwardszy z omawianych tu stopów — dlatego wiele łańcuszków próby 333 z lat 70. i 80. XX wieku wciąż jest praktycznie bez zarysowań.

Niemiecka odziedziczona biżuteria. Zdecydowanie najczęstszy przypadek. Łańcuszki, bransolety, wisiorki i pierścionki z lat 60. do 90. XX wieku bardzo często mają próbę 333 — był to przystępny standard rynku masowego.

Biżuteria komunijna i konfirmacyjna. Krzyżyki, pierścionki chrzcielne i łańcuszki na pierwszą komunię tradycyjnie wykonywano w Niemczech w próbie 333.

Biżuteria dwukolorowa. Popularne w latach 80. kombinacje żółtego i białego złota często występują w próbie 333.

Dziś prawie się jej nie produkuje. Ta próba niemal zniknęła z nowej sprzedaży detalicznej. Kup teraz biżuterię złotą w Niemczech, a niemal zawsze będzie to próba 585 lub 750.

Nowe towary próby 333 stały się rzadkością i trudno je ekonomicznie uzasadnić: płacisz 19% VAT i robociznę za materiał, który jest tylko w jednej trzeciej złotem. Różnica do późniejszej wartości skupu jest odpowiednio szeroka.

Rynek wtórny jest inny. Dobrze zachowane przedmioty próby 333 z lat 70. i 80. XX wieku często są handlowane tuż powyżej wartości wewnętrznej — jeśli lubisz ten styl, kupujesz tam znacznie bliżej rzeczywistej wartości niż w sprzedaży detalicznej.

Do czystego posiadania złota próba 333 się nie nadaje. Jeśli chcesz złota jako środka przechowywania wartości, kup sztabki lub monety bulionowe: 0% VAT zamiast 19% i dyskonto przy odsprzedaży kilku procent zamiast ponad dziesięciu.

Wartość wewnętrzna to waga × 0,333 × kurs czystego złota. Spodziewaj się 82–90% tej kwoty jako wypłaty. Większe dyskonto ma realną podstawę: odzyskanie jednego grama czystego złota oznacza przetworzenie trzech gramów materiału, więc wysiłek na odzyskany gram jest trzykrotnie wyższy niż przy czystym złocie.

Niektórzy skupujący przyjmują 333 tylko powyżej minimalnej wagi lub stosują stałe odliczenie. Zapytaj wcześniej. Przy małych ilościach opłaca się zebrać wszystko i zaoferować w jednej transakcji.

Realistyczny przykład: łańcuszek próby 333 o wadze 20 gramów zawiera około 6,7 grama czystego złota. Wypłacona kwota jest zauważalnie niższa niż to, czego wielu właścicieli oczekuje na podstawie wagi i wyglądu — rozczarowanie jest częste, ale oferta zwykle poprawna.

Przed jakąkolwiek sprzedażą na przetop sprawdź, czy przedmiot ma wartość jubilerską. Sygnowane prace, projekty z lat 70. i wszystko w dobrym stanie może przynieść przez ogłoszenia lub sprzedawców vintage więcej niż wartość przetopu.

Znak probierczy. Zwykle proste 333, czasem ze znakiem producenta. Na starszych niemieckich przedmiotach znajduje się na blaszce przy zapięciu lub wewnątrz pierścionka i jest często mocno starty — lupa jest praktycznie niezbędna.

Porównanie koloru. 333 jest wyraźnie bledsze niż 585. Przy porównaniu obok siebie różnica jest natychmiast widoczna. Niewystarczające samo w sobie, ale przydatne jako sprawdzenie wiarygodności.

Test kwasem probierczym. Kwas testowy dla próby 333 to klasyczna metoda handlowa. Przy niskiej próbie rozróżnianie w dół — przeciwko pozłacanemu mosiądzowi — jest ważniejsze niż w górę.

Fluorescencja rentgenowska. Standard u skupującego i szczególnie ważna przy próbie 333: pozłacany tombak wygląda zwodniczo podobnie, a różnica gęstości jest niewielka.